Jak stworzyć serwer internetowy w domu

Stworzenie własnego serwera WWW w domu może wydawać się zniechęcającym zadaniem, ale w rzeczywistości wymaga jedynie podstawowej wiedzy technicznej i nie spowoduje rozbicia banku. Chociaż nie każdy jest zaznajomiony z tworzeniem własnego serwera WWW, masz szczęście. Czytaj dalej, aby... 

Aby utworzyć serwer internetowy w domu, należy nabyć dedykowany komputer, który będzie używany jako serwer wraz z silnym połączeniem internetowym. Na tym samym komputerze należy zainstalować system operacyjny (Windows lub Linux) i włączyć zdalny dostęp. Następnie należy skonfigurować komputer jako serwer, który umożliwi wysyłanie lub pobieranie z niego plików.

Chociaż może to brzmieć bardzo technicznie, w rzeczywistości jest to dość prosty proces, z którym każdy może sobie poradzić. Po nabyciu wszystkich niezbędnych części sprzętowych, przejdźmy do tego, jak skonfigurować serwer WWW! 

5 kroków do stworzenia domowego serwera WWW

Posiadanie własnego serwera internetowego w domu to sposób na uporządkowanie i zabezpieczenie wszystkich danych w jednym miejscu. Wystarczy wykonać pięć prostych kroków, aby w krótkim czasie stać się właścicielem własnego serwera.

Krok 1: Czego potrzebujesz 

Zanim przejdziemy do kwestii technicznych, warto wiedzieć, jakie komponenty są potrzebne do stworzenia domowego serwera WWW. Zdecydowanie nie chcesz być zmuszony do biegania do sklepu ze sprzętem komputerowym w trakcie montażu serwera internetowego tylko dlatego, że brakuje ci jakiejś części. Dlatego wymieniliśmy kilka rzeczy, które powinieneś mieć, zanim zaczniesz tworzyć serwer:

Komputer

Pierwszą rzeczą, której potrzebujesz w domu, jest komputer, na którym będziesz konfigurować serwer. Nie musi to być wysokiej klasy komputer, więc nawet jeśli nie masz takiego w domu, nie wydawaj setek dolarów na jego zakup. 

System z około 64 MB pamięci RAM w połączeniu z procesorem 300 MHz doskonale sprawdzi się jako serwer. Jedyną rzeczą, na którą musisz wydać pieniądze, jest system chłodzenia w komputerze, ponieważ będzie on działał przez cały dzień i nie chcesz, aby się przegrzał. 

Przechowywanie

Pamięć masowa zależy od pracy, jaką będziesz wykonywać na serwerze. Jeśli tworzysz serwer tylko dlatego, że nie chcesz wydawać więcej pieniędzy na zakup pamięci masowej iCloud lub chcesz przesyłać na niego filmy, aby udostępniać je członkom rodziny, to zaleca się zakup dysku twardego o pojemności co najmniej 3-4 TB.

Chociaż może to być przesada, wyraźnie zdasz sobie sprawę, ile pamięci masowej potrzebujesz, gdy zaczniesz obsługiwać swój serwer. Nawet jeśli dysk twardy o pojemności 3-4 TB okaże się niewystarczający, zawsze można go zaktualizować, ponieważ dyski twarde nie są bardzo drogie. 

Połączenie internetowe i Ethernet 

O ile celem serwera nie jest strumieniowe przesyłanie filmów lub wideo, domowe połączenie internetowe powinno być więcej niż wystarczające dla komputera. W przeciwnym razie zalecamy uzyskanie połączenia internetowego o przepustowości około 25-50 Mb / s dla serwera. Zalecamy również podłączenie komputera do Internetu za pomocą kabla Ethernet, ponieważ połączenie przewodowe jest szybsze i bardziej niezawodne niż bezprzewodowe. 

Chociaż współczesne płyty główne są dostarczane z zainstalowaną kartą Ethernet, jeśli płyta główna nie jest w nią wyposażona, można ją kupić w sklepie ze sprzętem komputerowym. 

Urządzenia peryferyjne i napęd CD

Do skonfigurowania serwera potrzebna będzie również klawiatura i mysz. Ponadto posiadanie tych urządzeń peryferyjnych może się przydać, jeśli zdecydujesz się na aktualizację serwera. Jeśli chodzi o napęd CD, będzie on potrzebny do zainstalowania systemu operacyjnego na komputerze. 

Krok 2: Który system operacyjny wybrać

Po zebraniu wszystkich niezbędnych elementów należy wybrać system operacyjny, na którym będzie działał serwer. Istnieją tylko dwie opcje do wyboru: Windows lub Linux. Który z nich powinieneś wybrać?

Linux

Linux OS jest jednym z najbardziej znanych systemów operacyjnych używanych do uruchamiania serwerów ze względu na jego opcje dostosowywania i większe bezpieczeństwo niż Windows. System operacyjny jest również open source i darmowy w użyciu; dlatego też jest wyraźnym zwycięzcą w porównaniu z Windows. 

Windows

Chociaż system Windows nie jest tak popularny w przypadku serwerów jak Linux, zapewnia on długoterminowe wsparcie w przypadku wszelkich problemów, jakie można napotkać podczas hostowania serwera. Wadą jest jednak konieczność zakupu licencji na system Windows, dlatego też wiele osób decyduje się na system Linux. 

Windows	Linux
Potrzebujesz płatnej licencji, aby używać jako serwera	Darmowy w użyciu
Działa z każdym programem	Nie działa z niektórymi programami
Zapewnia wsparcie techniczne	Brak wsparcia technicznego
Większe bezpieczeństwo	Mniejsze bezpieczeństwo

Krok 3: Konfiguracja VNC

Następnym krokiem jest skonfigurowanie wirtualnego komputera sieciowego, zwanego również VNC. Czym więc jest VNC? I dlaczego jego konfiguracja jest ważna podczas tworzenia serwera? Czytaj dalej, aby dowiedzieć się

Co to jest VNC

VNC to wieloplatformowy system udostępniania ekranu, który umożliwia zdalne sterowanie komputerem za pomocą innego komputera. Oznacza to, że jeśli twój serwer znajduje się w USA, a ty jesteś w podróży do Japonii, możesz kontrolować komputer w USA za pomocą VNC. 

Aby to zrobić, musisz skonfigurować komponent serwera (zwany serwerem VNC) na komputerze, który chcesz skonfigurować jako serwer i komponent klienta (VNC Viewer) na drugim komputerze, którego będziesz używać do sterowania. Program ten zapewnia nawet pełny dostęp do poleceń myszy i klawiatury, co oznacza, że masz pełną kontrolę nad systemem serwera zdalnie. 

Jak skonfigurować VNC 

Choć brzmi to skomplikowanie technicznie, nie ma powodu do paniki. Instalacja jest dość prosta. Po pierwsze, należy zainstalować Ubuntu lub pakiet vnc4server. Następnie należy skonfigurować i skonfigurować zdalny dostęp, zaznaczając niektóre opcje, które pozwolą innym kontrolować i wyświetlać pulpit (opcje mogą się różnić w zależności od systemu operacyjnego):

Następnie program poprosi o skonfigurowanie nazwy użytkownika i hasła. Wprowadź je i gotowe!

Krok 4: Konfiguracja serwera

FTP, skrót od File Transfer Protocol, to protokół, który umożliwia wysyłanie lub uzyskiwanie dostępu do plików do i z serwera. Umożliwi to stworzenie prywatnej pamięci masowej w chmurze i pozwoli na przesyłanie plików z bardzo dużą prędkością. Mając to na uwadze, Windows i Linux mają różne procesy konfiguracji FTP.

Musisz także skonfigurować protokół HTTP dla swojej witryny, który umożliwi komunikację na serwerze. W systemie Linux można wpisać następujące polecenie, aby zainstalować niezbędne pliki HTTP:

sudo apt-get install apache2

W systemie Windows można pobrać pakiet HTTP/2.0 z dowolnego miejsca w Internecie i postępować zgodnie z instrukcjami, aby go skonfigurować, co nie będzie takie trudne. 

Krok 5: Nazwa domeny i testowanie serwera

Jesteś prawie gotowy, jeśli dotarłeś do piątego i ostatniego kroku naszego artykułu. Wszystko, co pozostało, to skonfigurować nazwę domeny aby ludzie mogli Cię znaleźć w Internecie. Bez nazwy domeny będą musieli wpisać zewnętrzny adres IP, który może być trudny do zapamiętania, a wiele osób nie ma ochoty na wpisywanie całej serii cyfr. 

Możesz kupić nazwę domeny od rejestratora domen lub posurfować po Google, aby znaleźć strony internetowe, które oferują darmowe domeny. 

Następnie należy przetestować serwer i sprawdzić, czy działa poprawnie. Zanim go przetestujesz, poczekaj kilka godzin, aby upewnić się, że zmiany zostały wprowadzone. Po odczekaniu chwili otwórz przeglądarkę i wpisz:

http://.com

Jeśli to nie zadziała, wypróbuj: 

http:// 

Jeśli drugi sposób również nie zadziała, wypróbuj ten:

http://

Jeśli którykolwiek z tych trzech sposobów zadziała i zobaczysz swój serwer, to gratulacje! W przeciwnym razie musisz niestety zacząć od nowa. 

Wnioski

Chociaż może się wydawać, że do skonfigurowania serwera potrzebny jest dyplom ukończenia studiów wyższych, jest on dość łatwy do skonfigurowania, a także stanowi podstawę do zamieszkania w świecie serwerów. Co więcej, pomaga uporządkować pliki w jednym miejscu i jest świetnym narzędziem do udostępniania rzeczy członkom gospodarstwa domowego!